Dan eindelijk de dag van de grote reis, we zijn met 3 vluchten en 2 maatschappijen eerst van Curacao naar Aruba gevlogen, toen van Aruba naar Panama en uiteindelijk van Panama naar Costa Rica. Daadwerkelijke vliegtijd was 4 uur, maar door de bus, wachttijd, overstaptijd en uiteindelijke file hebben we er deur tot deur ruim 11 uur over gedaan!

De bus naar het vliegveld in Curacao bleek een variant op de normale bus te zijn waardoor we ipv 20 minuten er 50 over hebben gedaan. Eenmaal op het vliegveld moesten we nog een onverwachte tax van 32 dollar per persoon betalen voordat we uiteindelijk het kleine toestel (Fokker 100) in mochten voor onze vlucht van 20 minuten met DAE. Aruba bleek een mooi groot vliegveld te hebben met veel schiphol elementen (tegels, bordjes, etc.). We hadden de tassen snel en de paspoort controle ging ook vlug. Bij het inchecken kregen we helaas slecht nieuws: je mag Costa Rica niet in als je geen ticket hebt geregeld om er weer uit te gaan. Aangezien wij met bussen de grens overgaan naar Panama later hebben wij dus geen bewijs van ons vertrek. Reserveringen in Panama later en tickets uit Panama stad bleek niet genoeg bewijs dat we ook daadwerkelijk weer uit Costa Rica zouden vertrekken. Aangezien wij geen zin hadden om ter plekke een nep ticket aan te schaffen voor een vermogen heeft de mevrouw achter de balie een hoop moeite voor ons gedaan. Uiteindelijk heeft ze voor ons een bewijs gemaakt van een reservering voor een vlucht uit San Jose die we nooit zullen nemen en ook niet hoeven te betalen. Niet helemaal zeker van deze 'oplossing' toch maar het vliegtuig naar Panama ingestapt onder het mom ' we zien daar wel weer verder'. De vlucht naar Panama ging wederom erg soepel (op de stuiter landing na dan) en we kregen zelf een broodje, chips, drinken EN koekjes aan boord! Op Panama city hadden we een ' HOT' overstap, wat inhield dat we om 14.26 uur landden en om 14,22 uur moesten boorden. Gelukkig waren de gates niet ver van elkaar en werd onze bagage door Copa Airlines geregeld. Bij deze vlucht erg mooi uitzicht gehad over de route die we straks zelf gaan afleggen met de bus. Wederom een broodje en drinken gekregen, service!! Toen het spannende moment bij de Costa Ricaanse douane.. er werd eens gekeken en gevraagd wanneer we weer vertrokken, toen nog eens gekeken en toen mochten we gewoon door!! Nog lichtelijk euforisch van het gemak bij de douane snel de tassen gehaald en op naar de meneer met het bordje ' Elaine' die ons in zijn gedeukte oude auto met wederom gescheurde bekleding kwam ophalen voor het hotel. Het viel ons al meteen op dat het hoewel het hier ook warm is, het een stuk minder benauwd is. De luchtvochtigheid is hier duidelijk lager en in de avond is er een aangenaam briesje waardoor het slapen zonder airco ineens mogelijk is. Aangezien het hier 2 uur vroeger is dan we gewend waren (7 uur vroeger dan in Nederland) en we redelijk gesloopt waren na onze reis zijn we ons snel om gaan kleden en na het pinnen van Colones op zoek gegaan naar een leuk restaurant. Dit bleek even zoeken, echt gezellige tentjes zijn er niet zoveel in Alajuela. Uiteindelijk iets leuks gevonden en een 'Casados' besteld inclusief Tamarindo drankje (een vrucht) en toetje voor 3000 Collones p.p. wat neerkomt op ongeveer 4,50 euro!
De volgende ochtend kregen we een ontbijt van brood, roerei en 'Gallo pinto'. Deze 'Gallo pinto' bestaan uit rijst met zwarte bonen, iets wat we de avond ervoor ook in onze maaltijd hadden! Na ons hierover verbaast te hebben bleek het een prima, stevig ontbijt te zijn. Daarna de tassen gepakt en meteen doorgegaan naar Volcan Poas. Na een busrit van 1,5 uur stijl de berg op langs koffieplantages, bananen bomen, bougainvilla, paradijsvogelbloemen, hortentias, palmen en naaldbomen kwamen we eindelijk bij de ingang van het Nationale Park. Boven bleek de lucht ijl en was het koud (ongeveer 13 graden) waardoor we blij waren met onze vesten! Na een klim bereikten we de Crater Principal del Vocan Poas, ofwel hoofd krater van de vulkaan. Het uitzicht was geweldig en je zag de dampen zo opkomen uit het lichtblauw water in de caldeira. Na een uitgebreide foto/film sessie het volgende nog steilere pad genomen naar de Botos Lagoon, wat een prachtig turquoise meer was met koud maar vulkanisch water. Daarna doorgelopen en de rest van het park ontdekt langs de mooiste paadjes. We hebben ook de Poas eekhoorn 2 keer mogen aanschouwen, deze komt over de hele wereld alleen in dit park voor. Verder veel mooie vogels gehoord, maar alleen de kolibrie ook daadwerkelijk gezien.

De volgende dag weer vroeg wakker door het licht en het verkeer en meteen na ons stevige rijst/bonen ontbijt doorgegaan naar Zoo Aves. (Aves betekend vogels) Na een kwartiertje in de bus voor omgerekend 20 cent kwamen we aan bij dit particuliere dierenpark. Het bleek gigantisch groot te zijn opgezet met super veel natuur. De dieren hadden grote hokken met veel groen waardoor ze soms moeilijk te spotten waren. Voor ons dus soms een hele uitdaging, voor de dieren heel fijn! Behalve prachtige kleurige vogels waarvan we de meeste nog nooit gezien hadden hadden ze ook een verzameling wilde dieren en reptielen. De leguanen liepen zelf door het park en vond je vaak op een vogelverblijf lekker in de zon. Ook de zeker 20 meter hoge bamboe was indrukwekkend met z'n kabaal als er een windvlaag kwam. De meeste bloemen stonden verder in bloei, wederom hadden we de meeste nog nooit gezien maar ze waren allen even mooi. Na 2,5 uur werd het ons te warm en zijn we terug gegaan naar het hostel waar we de tassen hebben opgehaald en de bus naar San Jose hebben genomen.

Eenmaal in San Jose was het een hele zoektocht om ons hostel te vinden (in de hitte met zware tassen op ons rug). We hadden namelijk wel een straat nummer (ze doen hier niet aan namen), maar eenmaal hier bleken ze die nummers ook niet echt te gebruiken in de praktijk waardoor niemand ons adres herkende. Uiteindelijk via andere hotels dan toch aangekomen in onze ecologisch verantwoordde slaapplaats met 4 katten. Eemaal op de kamer moesten we eerst even slikken en toen heel hard lachen. We hebben 4 ramen naar de gang/receptie waarvan er 2 waren afgedekt en 2 slechts doorkijk vitrage hadden. Dit had het effect dat als je langsloopt of bij de 24 uur per dag beheerde receptie bent je recht onze kamer en het bed opkijkt. Naar de straatkant hebben we ook een kozijn met luxaflex, hier zit alleen geen glas in! Je kan je voorstellen hoe gehorig dat is met bussen, vrachtwagens, etc. Onze deur is tot slot maar 3/4, de bovenkant mist, en van de 3 sloten werkt er 1. Als we weggaan sluiten we af met een hangslot en zijn we qua hygiene blij met onze lakenzakken en mooie kussenslopen! We zijn nu dus echt aan het backpacken en hebben blijkbaar inderdaad een budget hostel gevonden!

In de avond hebben we afgespoken met Anouk, het zusje van Remco, die hier een jaar studeert en we kennen uit Amsterdam. Ze heeft ons meegenomen naar een echt Costa Ricaans cafe waar we niet-lokaal bier hebben gedronken aangezien dat hier niet lekker schijnt te zijn. We hebben meteen afgesproken dat we daar vandaag een was mogen doen, een deel van de kleding achter mogen laten voor 2 weken (over 2 weken komen we namelijk weer langs San Jose en het scheelt een hoop voor de tassen), en mee mogen eten met een groep internationale studenten. Super leuk en lief dus!! Na de drankjes zijn we met de taxi naar ons hotel terug gegaan, na negen uur 's avonds moet je hier namelijk niet meer over straat lopen qua veiligheid.. Dat ritje kostte ons maar zo'n 2,5 euro!