Hoi lieve allemaal!

Het is super lang geleden sinds onze laatste update, en we hebben in tussentijd heel wat meegemaakt!
Onze laatste dagen in Panama hebben we doorgebracht op de San Blas eilanden bij een familie van de Kuna indianen. Hier sliepen we letterlijk in een rieten hutje met slechts een twijfelaar matras op een 1pers bedbodem en een zand ondergrond! Het was er prachtig, het strand helder wit, super veel palmen en een zee zo blauw en helder als we nog nooit gezien hadden! Op de eilandjes zelf was alles verder basic: geen stromend water, geen electriciteit, slechts rust en natuur. Heerlijk! Ook wezen snorkelen bij een gezonken wrak waar we de mooiste vissen hebben gespot.


Op de Bahama´s belandde we in ons al lang geleden gereserveerde (en gelukkig toen ook al betaalde) luxe hotel. We hadden een kamer met zwembad en zeezicht, een tv met Amerikaanse series, een eigen badkamer (jeej!), een kingsize bed, airco en een koelkastje. Zo´n luxe was een heel contrast met de hostels waar we de afgelopen tijd hadden gezeten! Helaas de prijs van alles daar ook.. Uiteten gaan was een ware rib uit ons lijf en hebben dan ook 2 keer lekker lui dominos pizza laten bezorgen en in bed voor de tv opgegeten. Ook internet was een vermogen, in ons hotel $15 per uur, in de stad iets minder, maar alsnog veel te veel. De rest van de week voornamelijk boekjes gelezen en afgewisseld tussen het zwembad en het strand. Merkten daar wel echt hoe moe we eigenlijk waren van de afgelopen 2 maanden! Paar hoogtepunten waren toch wel de vele cruiseschepen die we vanuit onze hotelkamer langs zagen varen en de vele limo´s die door de stad reden. Verder bleken de locals lekker brutaal en open te zijn en deelde ze alles met je wat in ze opkwam. Zo lagen we op het strand toen er een grote dame langskwam die Eline uitgebreid complimeneerde met haar ¨teint¨ en vond dat Martijn nog wel wat uurtjes zon kon gebruiken, hilarisch!


Na ons weekje relaxen en bijtanken van luxe zijn we via Panama stad doorgevlogen naar Havana. Een ware cultuurschok! We verbleven in Havana bij een heel lief Cubaans mannetje in huisdie zoals te verwachten viel geen woord Engels sprak. Gelukkig hebben we in Costa Rica en Panama redelijk wat opgepikt van de taal, maar echt een gesprek bleef helaas lastig. Havana zelf is een mooie stad vol brede straten en oude/vervallen/kleurige huizen. Overal zijn mensen op straat en klinkt muziek terwijl de prachtigste oude auto´s met veel kabaal en stank langsgehobbeld komen. Echt geweldig om te zien!

Er waren echter ook een paar dingen waar we wel echt even aan moesten wennen. Zo hebben we ons de eerste dag rot gezocht naar een bakkertje of supermarkt voor ontbijt, dit blijkt echter amper te bestaan in Cuba. Er zijn wel een soort van winkels waar men enige basis etenswaren in kan slaan, maar dat zijn meer balies waar je na lang in de rij staan iets mag aanwijzen. Geen winkelmandjes of karretjes dus, en de meeste dingen die je wil hebben worden hier uberhaupt niet verkocht. Bakkerijen hebben ze hier ook niet, alleen mensen die uit hun raam kozijn met kleine bordjes aangeven eten te verkopen. Je kan hier met de lokale munt (die 1/24e waard is van de toeristen munt) bijvoorbeeld een broodje ei of worst krijgen. Deze dingen zijn zoals je begrijpt super goedkoop(zo´n $0.20 voor een broodje)en overal te vinden, maar inderdaad de enige keuze die je overal hebt is echt ei of worst en soms als je geluk hebt een soort variant op een mini pizza. Restaurantjes heb je hier natuurlijk ook, in Havana wat meer dan in de rest van de plaatsen, maar de prijzen liggen hier juist naar verhouding weer erg hoog (zo´n $8 dollar per maaltijd). Ook blijkt het moeilijk te zijn om iets van groente binnen te krijgen, het enige wat je kan bestellen is een salade, maar dit houdt meestal niet veel in.

Het internet hier is ook niet wat we verwacht hadden. De mensen hebben zelf thuis geen internet en elk plaatsje heeft 1 Telepuncto met een stuk of 4 computers voor alle inwoners/toeristen. De inwoners hebben we hier nog niet echt gezien op deze plekken, maar dat komt waarschijnlijk omdat ze 6 dollar per uur vragen en de meeste Cubanen maar zo´n 25 dollar per maand verdienen. Daarbij is het internet hier super sloom (duurt 10 minuten om je bij je mail aan te melden en iets te lezen) en de meeste sites werken ook uberhaupt niet.
Vooral de eerste dagen vonden we deze dingen nogal apart en bleven we toch zoeken of we niet nog een bakkertje of soort van westerse supermarkt over het hoofd gezien hadden. Dit bleek niet het geval, en leverde ons zelfs 1 keer het avontuur op van 2 uur zoeken naar een winkel waar ze water verkochten! (als we er nu 1 gevonden hebben slaan we meteen veel in).

Ook de mensen hier zijn soms even wennen. Sommige zijn super lief en willen je van alles laten zien of gewoon met je proberen te praten, de meeste willen je echter gewoon geld aftroggelen. De¨hele dag roept er dan ook iedereen van alles naar je hoofd en meestal laten ze zich niet afschudden door een simpel ¨Non, gracias¨. (Paar keer zelfs een aantal straten lang achtervolgd in de hoop dat we dan wel iets wilden kopen!) De meeste dingen die ze aan ons willen sluiten zijn taxi´s, slaapplaatsen, sigaren, fietstaxi´s, ¨goede¨ wisselkoersen, soevenirs, tours of een geweldig salsa festival wat er alleen vandaag is.

Toen we eenmaal aan deze dingen gewend waren liepen we ontspannender over straat en konden we eigenlijk pas echt genieten van de geweldige dingen die we hier meemaken. Natuurlijk zijn de gebouwen, de pleinen en de steden allemaal super mooi om te zien, maar het leukste is toch gewoon het op een druk stukje zitten en om je heen kijken. We hebben al zoveel leuke, mooie, ontroerende, rare, vreemde, etc dingen gezien en meegemaakt juist op momenten dat we het niet verwacht hadden!

Na Havana zijn we doorgegaan naar Viñales, een dorpje midden in de bergen tussen de tabaks plantages. Meteen toen we na onze busrit van 4 uur uit de bus stapten werden we belaagd door een leger casa eigenaren die ons allemaal mee naar huis wilden nemen. Ook deze keer namen ze geen genoegen met het feit da we al een reservering hadden, maar uiteindelijk hebben we ze af kunnen schudden. De rest van de dag lekker wat door het dorpje gewandeld en rondgekeken wat we de volgende dag allemaal in de omgeving konden gaan bekijken. Helaas werd Eline die nacht heel ziek wat eigenlijk de volgende dag alleen maar erger werd. Martijn heeft nog wel een kleine hike gemaakt door de vallei, maar Eline kwam niet verder dan elk uur eens diep in de emmer naast haar bed kijken.

De volgende dag reisden we al weer door naar Cienfuegos, deze rit legden we gelukkig af in een taxi ipv een bus, dit was namelijk maar 3 dollar duurder op een rit van 5 uur (met de bus zou dit zelfs 7 uur geduurd hebben). Deze dag was Martijn helaas ook ziek geworden en zaten we gezellig samen groen en geel te kreunen in de taxi. In Cienfuegos hadden we gelukkig weer een hele mooie kamerbij hele lieve mensen in huis. Hier hebben we vooral op bed gelegen om bij te komen en hebben we een bordje witte rijst gekregen omdat we toch iets moesten eten. Na een goede nachtrust voelden we ons gelukkig de volgende dag weer wat beter dus zijn we langzaam aan, al schaduw plekjes hoppend, de stad gaan verkennen. Het stadje bleek erg mooi en lag ook aan het water met een boulevard zelfs als punt de zee in. Erg mooi! We bleken toch nog niet echt veel waard in de warmte en hebben dus de rest van de dag weer op bed gelegen. Gelukkig hadden we 3 nachten in dit plaatsje dus konden we het lekker rustig aan doen. Die avond wel weer voor het eerst uiteten geweest en voorzichtig een spagetti bij een Italiaan geprobeerd. Toen we vroegen of er misschien ook iets van groente in de pasta zat/kon was de man heel behulpzaam ookal vond hij het verzoek wel wat raar. Zo vroeg hij zich af hoe groente dan gaar kon worden in een pasta, op een pizza snapte hij, maar rauwe groente in een pasta? Hebben hem dus maar gelijk gegeven en zijn bij het menu gebleven, helaas niet echt een succes, gelukkig hadden we nog weinig trek.
Martijn is verder nog heel heldhaftig in dit plaatsje naar de kapper geweest. Eerst waren we een ware attractie in de kapperszaak, maar toen hij eenmaal aan de beurt was snapte de mevrouw gelukkig precies wat ze met hem aan moest. Dit resulteerde helaas in een bloempot kapsel, het staat hem schattig, maar toch maar even bij laten knippen straks in Amsterdam! Op weg naar het busstation met de zware backpacks wilden we een taxi nemen zodat we niet het hele eind hoefden te sjouwen. Toen er een fietstaxi voor ons stopte hebben we hem uitgelegd dat het ons niet handig leek met die 2 grote tassen. Hij wilde het echter graag proberen en heeft ons het hele eind de berg op gefietst! (en denk maar niet dat ze hier net als in Amsterdam stiekem zo´n motortje als hulp hebben!)

Eergisteren zijn we aangekomen in Trinidad waar we na het circus bij de bus uiteindelijk met wat hulp toch ons gereserveerde casa hebben gevonden. We zouden worden opgehaald, maar uiteindelijk zijn we er door een andere mevrouw heen gebracht (die zich niet liet afschudden door ons) in de hoop dat we toch met haar mee zouden gaan. Het is hier erg mooi en het lijkt werkelijk alsof de tijd heeft stilgestaan. De straten liggen vol keitjes en er zijn meer paard en wagens dan auto´s. Het historische centrum wemeld alleen van de toeristen, en daarmee ook van de bekende verkopers etc. Ze lijken hier wel nog vasthoudender dan in de vorige plaatsen wat wel eens leidt tot de nodige irritatie, maar als je even het gebiedje uitloopt is het werkelijk prachtig en genieten we volop. We zijn hier gisteren ook een dagje weer eens lekker naar het strand gegaan, even bijkomen van de afgelopen tijd weer. We zijn nu ook weer echt helemaal beter, al moeten we nog wel wat oppassen met vet eten en de vruchtensapjes.

Morgen reizen we door naar Sancti Spiritus, de dag erna naar Las Tunas om daarna aan te komen in Santiago de Cuba. Aangezien het internet hier dus zo slecht werkt en duur is weten we niet precies wanneer de volgende update zal zijn. We hopen het vanuit Cuba in ieder geval nog een keer te doen, maar misschien wordt het pas Aruba! Foto´s lukken hier soweiso niet, dus die houden jullie nog te goed voor als we in Nederland zijn.

Heel veel liefs van ons, en we missen Nederland steeds meer!
Tot over 2 weken alweer!