Hoi!
Weer even een update uit het zonnige Costa Rica!
De rest van de dagen dat we in San Jose waren hebben we erg slecht geslapen door het vele verkeer, licht en de slechte bedden. Het is opzich best een leuke stad, maar wel heel anders dan de hoofdsteden die we tot nu toe gewend waren! Mocht je ooit een lang weekend niets te doen hebben, is het in ieder geval geen echte aanrader.. Aangezien de helft van alle Costa Ricanen in deze stad woont is het super druk op straat en op de stoep. Bussen rijden af en aan en op de meest stoepen staan mensen in lange rijen te wachten om erin te mogen. De hoeveelheid mensen in zo´n rij is vaak vele malen langer dan wat er in de bus past, maar iedereen wacht netjes op z´n beurt. Tranquillo, tranquillo. Verder zijn alle straten eenrichtingsverkeer ook al worden er door de automobilisten meestal zo´n 5 rijbanen naast elkaar gecreerd. Verder rijden de taxi´s ook hier weer als gekken wat voor ons 2 keer resulteerde in bijna doodervaringen! Gelukkig weten ze blijkbaar wat ze doen want het ging elke keer toch net goed. We hebben wel bedacht hier niet in gedeukte taxi´s te stappen, dan zal het wel goed zijn..! De stad heeft verder gezellige marktjes en mooie pleinen / parken.
Bij het tassen inpakken kwamen we erachter dat we de USB sticks voor de foto´s en filmpjes in ons hotel in Alajuela hadden laten liggen en hebben we nog de middag voor vertrek de bus heen en weer gepakt. Dit nam helaas door hevige files wat meer tijd in beslag dan gepland, maar is wel gelukt gelukkig! Verder inderdaad nog een echte Costa Ricaanse maaltijd gegeten bij Anouk: Gevulde Yuka met kaas (dus niet de Yuka palm die we in NL ook hebben, maar een soort giga ardappels wat volgens ons wel de wortels zullen zijn?) dit leek op een soort aardappel puree met kaas, erg lekker. Verder nog Chaiote (of hoe je dit ook schrijft) gegeten, een groente die een beetje op courgette lijkt, maar eigenlijk ook weer helemaal niet! Erg lekker allemaal en leuk om te proberen.
De laatste dag in San Jose werd Martijn wat ziekig wat naar de avond toe steeds erger werd. Het had niet echt een aanwijsbare reden maar helaas die avond niets binnen kunnen houden, Eline nergens last van. De volgende dag vroeg opgestaan voor de busreis van 4 uur naar La Fortuna. Helaas bleek Martijn nog niet helemaal beter en was Eline ondertussen ook ziek zwak en misselijk. Zoals de meesten van jullie wel weten is Eline wel vaker misselijk in bussen dus deze reis was niet echt een succes, blij dat we zakjes mee hadden!
Eenmaal in La Fortuna bleek het frissere klimaat waar we in San Jose aan gewend geraakt waren over te zijn, het was meteen weer 34 graden met een hoge luchtvochtigheid. Bij ons hotel bleken we een kleine kamer te hebben met prachtig direct zicht op Volcan Arenal. Eline verder hele dag op bed gelegen en niets binnen kunnen houden, Martijn voelde zich gelukkig weer beter en heeft zelfs weer gegeten! Na lange stille donkere nacht slaap de volende dag weer een stuk fitter en lopend op weg gegaan naar de 70 meter hoger Catarata (waterval). We kwamen in een prachtig park met een vlindertuin, frog pond (helaas niet gevonden) en mooie paadjes dwars door de jungle. De hike omhoog naar de waterval viel helaas wat tegen, deze ging niet door de jungle maar over een pad met losse stenen dwars door de zon. Na een half uur hebben we dit opgegeven en na hebben we na een tip van een gids die we tegenkwamen gewacht op een tractor. Eenmaal boven bleek de echte wandeling pas te beginnen over een super stijl, smal pad dwars door boomwortels en wiebelende hangbruggen. Eemaal beneden eerst door een beekje gewaad en toen de reusachtige waterval van onder kunnen bekijken, echt prachtig! Helaas daarna weer de hike omhoog, in goed tempo zo´n 45 minuten over gedaan. Het begon te regenen, ons water en eten was op en we waren totaal gesloopt! De luchtvochtigheid in het park was amper te handelen en we merkten wel dat onze lijven wat te lijden hadden gehad onder onze griep waarvan Eline zelfs die nacht daarvoor nog ziek was geweest. Eenmaal boven konden we schuilen in een ranger station waar gelukkig drinkwater was! Tijdje gewacht op een mogelijke tractor over het stenen pad terug naar de ingang, maar toch maar besloten op een gegeven moment te gaan lopen aangezien het park bijna dicht ging en er nergens een teken was van mensen.
De moeizame en struikelige klim omlaag kostte ons weer een uur en op wat losse paarden na zijn we inderdaad niemand tegen gekomen. Gelukkig was het wel weer droog geworden, maar je snapt bij de uitgang van het park was ook geen taxi te vinden waardoor we zelfs helemaal naar het hotel zijn teruggelopen. Kortom het was een super mooie tocht met prachtige ervaringen, maar we waren nog te slap, het was te warm, we hadden te weinig eten en drinken en een slechte kaart. Gaan we dus niet nog een keer zo doen!
Volgende dag een georganiseerde tour gedaan, helaas had het de hele nacht geregend en was er in de ochtend zoveel bewolking dat de vulkaan totaal uit zicht verdwenen was. Gelukkig vertrokken we pas om 14 uur en klaarde het, op wat kleine buien na, steeds verder op. We gingen eerst naar een uitzichtplatform waar we de vulkaan voor de helft konden zien door de wolken. Daarna begon wederom het hiken door de jungle, maar dit keer over aangelegde paden die lang niet zo heftig maar wel mooi waren. Ook een kleinere maar mooie waterval gezien waar we door het frisse weer alleen niet zijn gaan zwemmen. Uiteindelijk via wat omwegen en een stevige hangbrug teruggelopen naar het uitzichtplatform waar we dit keer een volledig heldere vulkaan konden zien met de ondergaande zon... Mooi!! Daarna met z´n allen weer in het busje opzoek naar ¨Animals in the dark¨, op wat giga spinnen en super krachtige vuurvliegjes na niet veel gezien helaas, maar toch weer een paar dingen geleerd! 1. als de gids zegt knijp eens in dit bloemetje, niet doen!! (ja het explodeerde en het stonk!), 2. Breng altijd Deet mee, Eline heeft nu 12 muggenbulten alleen al op d´r linker kuit, 3. ¨Take a flashlight and put it on your nose¨, heel cool, kijk langs je flashlight en je ziet alle oogjes van beesten in de bosjes glimmen, zelfs van spinnetjes! De dag afgesloten in natuurlijke hotsprings, allles in het busje achtergelaten en op de slippers / blote voetjes in zwemkleding het donkere paadje af. Je zag geen hand voor ogen en moest volledig vertrouwen op de mensen voor je tot we ineens met de voeten in het warme water stonden. Er bleek daar een heerlijke grote natuurlijke hotspring te zijn waar je in het pikkedonker onder de sterren lag! Er was zelfs een watervalletje bij waar je af kon en de gids toverde ergens Fresco (soort sprite) en vodka vandaan, ultiem zo in de hotspring! Ook leuk om te merken hoe stil iedereen wordt in het donker en nerveus je eerst zelf bent maar steeds rustiger wordt van het relaxen in de pure natuur onder de heldere hemel. Bijkomend voordeel was dat het water niet naar zwavel rook en volledig helder was (en dus duidelijk inderdaad zonder beesten).
Vandaag met de Jeep-boat-jeep combo naar Monteverde vertrokken wat uiteindelijk neerkwam op een busje-boat-busje combo. We gingen daarmee over Laguna Arenal, het grootste kunstmatige meer van Centraal Amerika. De boottocht duurde dan ook zeker zo´n 30 minten en ging nog over een vrij smal deel. Het uitzicht was prachtig met de bergen en eenmaal aan de overkant van het meer voor het laatste stuk naar Monteverde heeft de term ¨slecht wegdek¨ voor ons een nieuwe betekenis gekregen. We hebben nog nooit zo´n lange weg gezien met zoveel en zulke diepen gaten. We zaten beiden voorin (ja, met z´n drieen voorin is hier vrij normaal), naast de gelukkig erg ervaren chaffeur, hij wist precies waar je rechtdoor kon, helemaal rechts of juist links moest sturen, waar de afgronden waren en in welke bochten we misschien wel een tegenligger konden krijgen. Over een stuk van 40 km hebben we dan ook bijna 2 uur gedaan, maar het was ronduit prachtig.
Hier in Monteverde is het prachtig weer maar super harde wind, verbrandings gevaar! Ons hostel is simpel maar prima, het lijkt te blijven staan met deze rukwinden dus dat is fijn. Morgen gaan we een Cloud Forest bezoeken, benieuwd hoe dat is!

Met Martijn zijn arm gaat het verder best goed, hij kan er steeds meer mee, maar de warmte (en dus jeuk) blijft erg vervelend. Eline had gister na de jungle tour een kleine terugslag met eten, maar heeft sindsdien nergens meer last van, lijkt nu dus echt over!
Verder hebben we de foto´s van Curacao die eerder mislukt waren door het slechte internet in de serie erbij gevoegd, je kan dus nog even kijken! We proberen ook foto´s up te loaden bij dit verhaal, maar moeten nog even kijken of dat lukt.

Liefs van ons!

ps. trouwens leuk om steeds jullie reacties te lezen!